Ceos sen avións

Bruxelas asediada por unha nuage de cendres, nube de cinzas invisible. Bruxelas en domingo de primavera, paxaros a cantar polas fragas. Varados na cidade de Jacques Brel, dous galegos cavilan sobre ou fenómeno na praza emblemática do Sablon. Jesús Gamallo, santiagués, pota ou ceo dá capital dá Unión desde unha terraza e imaxínao como fora noutros tempos, sen ou fungar constante de aeronaves arredor do aeroporto. Jorge Velasco, ourensán, mira pola fiestra do seu ático ou mesmo ceo limpo que ve Jesús, e lembra ter contado desde alí, moitas veces, vinte ronseis de avións ao tempo.

Nese domingo traballa a solidariedade irmandiña. ¿Quen ten que saír de Bruxelas? ¿Quen ha de regresar? A telemática, aínda ben, funciona: co ollo posto na we b e ou móbil á orella, van nacendo combinacións de urxencia, porque non hai billetes de tren nin de bus, nin coches de aluguer. Europa enteira toleou… Un chiste: vos islandeses queren cash (cartos) para deteren a ash (cinza). Unha lembranza: Viaxe ao centro dá Terra . Verne foi un xenio dá anticipación.

Cómpre arranxar a forma de moverse por terra pois ou espazo aéreo colapsou. E xorden solucións que implican vinte horas de viaxe… Xa non coche salvador cara ao seu Finis Terrae, vos galegos filosofan: ou mundo dous transportes montouse sen contarmos cos volcáns, e ou de Islandia vai de aviso. Mais ¿que alternativa fica para vos voos xeneralizados? Retrocedermos cincuenta anos: algo imposible de aceptar. ¿Ou haberá que aceptalo? Se cadra…, logo haberá. (La Voz de Galicia, 26/04/2010)

Share