Gardería superior (A voapluma, Diario de Ferrol, 10/01/2001)

Cheiros de tortilla e salchicha, con lixeiros toques de café. O tabaco suma avisos para o olfato. Sobre o barullo das voces repítense batidas de naipe: a metade dos presentes está a botar a partida.
Son xente nova, con idades entre os vinte e os vintemoitos, de ambos os sexos, sen que falte algunha demostración de ardores heterosexuais. Visten como mandan as películas ianquis e os escaparates miméticos reproducen, xesticulan abertamente e falan de asuntos transcendentes, como a situación do Dépor.
Sobre a barra do local aparecen distintos xornais especializados en deportes (fútbol, enténdase) e por tras da barra, baixo os letreiros de oferta en comestible e bebida, manda algo onírico: coma billetes de banco sacrílegos, nos que pálidos e maxestáticos rostros da realeza tivesen sido substituídos polos de suxeitos mulatos, vulgarísimos…
Na barra hai dous homes entrados en anos, un deles xa avó. Toman café e falan do “desastre”: máis de mil “destes” (indicando cun aceno os clientes da cantina) teñen “algunha de primeiro” (en referencia ás materias dun curriculum universitario).
E, botando a memoria atrás, conclúen que España ía ben cando había reválidas (exame de estado) en cuarto e sexto do bacharelato; cando, despois, aínda ficaban o curso preuniversitario e o selectivo por superar; e cando en cada curso había “asignaturas clave” e “convocatorias limitadas” que non deixaban seguir adiante “aos mantas”.
O máis experto na materia redondea o xuízo: “Isto (a facultade) hoxe éche unha gardería superior”.

[Diario de Ferrol, A voapluma, 10/01/2001]

Share

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

*