O desatino (A voapluma, Diario de Ferrol, 13/09/2000)

De novo no Impaís, sorpréndenme cartas de lectores; e tento responder algunhas por orde de recepción.
A primeira, de Domingo Costalago, en relación a Bergidum, artiguiño sobre o Bierzo e a necesidade dos concellos bercianos de se achegaren máis a Compostela que a Pucela.
Nun ton de chanza que desexo non ofendese, pintei os habitantes da Galicia Irredenta a renderen honras ao señor político de Santiago, e aconsellaba aos galegos pediren pola boa protección do mandamáis do Porto, capital da Galiza Unificada, antes de que llelo impoña a forza da socio-economía.
Seica Domingo -quen cordialmente comercia con Portugal- non se vai sentir nunca portugués, como os portugueses tampouco queren ser galegos -asegura el- “e incluso chegan a desprezar a nosa lingua”.
Ben. Quen isto escribe confésase algo portugués, por boa acollida, por amizade cos do “Norte” que chaman “mouros” aos de Coimbra para baixo. E ten belas experiencias lingüísticas, como a de dar en galego discurso tecnolóxico a pedido expreso dos organizadores de calquera congreso universitario no Porto.
En galego correcto, claro, porque portugueses e brasileiros cultos distinguen entre a fala con morfoloxía propia de aquén-Miño e o castrapo que nace da colonización.
¡Ai se os galegos amasen e cultivasen o seu idioma! ¡Cantas portas se lles abrirían no mundo!
En fin, Domingo: discrepo de que a eurorrexión poida chegar a ser “outro desatino como o castelán-leonés”. Sinxelamente porque Fraga e Braga da Cruz saben máis Historia que Martín Villa e Suárez.

[Diario de Ferrol, A voapluma, 13/09/2000]

Share

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

*