Videoconferencia (A voapluma, Diario de Ferrol, 29/08/2000)

Escribo en horas cansadas, na fin do día, pero satisfeito, coa sensación de que a xornada pagou a pena.
Longo día de traballo. En canto os medios de comunicación bombardeaban coa baixa do euro e a suba do barril de petróleo, unha vez máis usei as telecomunicacións para me sentir por cima dos transportes materiais.
Esta data ficará marcada pola utilidade da videoconferencia. O CESGA, Centro de Supercomputación de Galicia, e o CIS, Centro de Innovación e Servicios de Galicia, usaron da Autoestrada (nome goreiano que non me gusta) Galega da Información para evitar viaxes.
No campus de Compostela, onde está o CESGA, tres persoas ollaban para un monitor e unha camariña de vídeo; na península ferrolá da Cabana, lugar do CIS, outras seis facían o mesmo. E, polo medio, voz e son, dixitalizados, convertidos en “datagramas”, pasaban dun lado para outro e permitían a sensación de ubicuidade desa técnica de comunicación.
Videoconferencia: hai uns dez anos soaba a invención, e custaba unha fortuna. Pero hoxe as telecomunicacións están democratizadas, e liberalizadas.
Nada impide que o método de telexuntanza se impoña no ámbito empresarial. Viaxar é perigoso (véxase a lista de mortos cotiáns das estradas) e caro (non atopamos substitutos dos combustibles fósiles). Daquela, cómpre a disciplina de non se desprazar.
¿Que a xente quere verse, porque a conversa face a face enriquece con matices a relación?
Creamos na videoconferencia. E deixemos o desprazamento para respirarmos o aire de cada lugar visitable.

[Diario de Ferrol, A voapluma, 29/08/2000]

Share

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

*