Azafatas (A voapluma, Diario de Ferrol, 19/07/2000)

As azafatas de voo reciben formación en diversos campos, pero no seu currículo non debe entrar o electromagnetismo, nin, concretamente, o espectro de frecuencias utilizado na radiocomunicación móbil.
Resulta loable o comportamento das aeromozas cando andan no seu mester en voos de moitas horas con centos de almas na pasaxe.
Pero ás veces levan mal voos menores:
Recentemente, nun “doméstico” que atrasaba a saída, un pasaxeiro tivo que usar o teléfono móbil para advertir do atraso a quen o esperaba en destino. A azafata botouse a el coma unha loba, con tales modos que o pasaxeiro a tivo que advertir do absurdo: “É mentira -díxolle- que o teléfono móbil afecte as comunicacións entre avión e aeroporto. É fisicamente imposible”.
Despois dela veu a xefa (sobrecargo, seica) e, alén de ameazar o pasaxeiro -de parte do piloto- coa garda civil, deu espléndida lección de telemática: “Os móbiles borran os datos dos ordenadores”.
O pasaxeiro (que levaba na carteira un portátil co que se conecta á Internet a través dun móbil) respondeu en voz alta que iso era unha mentira absoluta…
A cousa ficou en arranxo e o voo tivo lugar con pasaxeiro protestón a bordo.
Ao chegar a destino, este pediu “desculpas persoais” polo incidente á señora sobrecargo; e, polo baixiño, recomendoulle que se informase para non ter que facer o ridículo en público.
O curioso foi a resposta da ignorante, tan cargada de soberbia que ao pasaxeiro só lle ficou o recurso de virarlle as costas: como se fai para evitar mandar á m… a unha dama.

[Diario de Ferrol, A voapluma, 19/07/2000]

Share