Fala de mai (A voapluma, Diario de Ferrol, 17/07/2000)

Continúa o encerro. Os profesores do Massachusetts Institute of Technology recomendan abandonar o concepto da web (tea de araña) polo da grid (malla). Do oído en inglés, os asistentes cataláns toman notas na súa lingua.
De volta no hotel, ordenador portátil, teléfono móbil e conexión. O primeiro, noticias de Galicia, nas páxinas web de El Ideal Gallego.
Nelas, a dimisión de Manuel Regueiro Tenreiro e o ronsel de intervencións que seguen durante días.
Teño que opinar e opino:
Todos os críticos están errados. Durante dez anos de “bilingüismo harmónico” só se conseguiu instaurar o “bilingüismo agónico”.
Con todo, a culpa non é nin do director xeral de Política Lingüística, nin do actual conselleiro de Educación nin do consello da Xunta.
A cousa vén de lonxe, de cando unha muller valente botou a andar unha campaña que causou escándalo: “Fálalle galego” dicía o cartel, que representaba unha mai erguendo un meniño.
Pero ningunha mai galega lle vai transmitir a un fillo a fala da derrota; e non hai política que venza tal desexo de suicidio colectivo.
“Fálalle galego”, ¡que tolería! Daquela mandaba un conselleiro casado cunha dama moi lida, capaz de defender Seijas, grafía gratuitamente castelanizada do seu apelido, fronte á forma orixinal: Seixas…
Hoxe, á hora do buffet, un colega do Institut Català de Tecnologia díxome que vai corrixir o apelido, Mañà, “catalán puro”, para convertelo en Manyà, porque a muller non para de lle dar a malleira.
En fin: vista desde Cataluña, Galicia non ten salvación.

[Diario de Ferrol, A voapluma, 17/07/2000]

Share